ΜΗ ΜΟΥ ΤΟΝ… ΚΥΚΝΟ ΤΑΡΑΤΤΕ

kyknos-2

Ο χιονιάς να με πλαγιοκοπά στο άνοιγμα της γέφυρας, τα προστατευτικά της να με αγχώνουν και εγώ να βιάζομαι να περάσω το χάσμα, από τον έναν κόσμο στον άλλον.

Πρώτη δεξιά στροφή, σχεδόν φουρκέτα και τον βλέπω να σαϊτάρει στο γαλάζιο. Έτσι λευκός και όμορφος.

kyknos-6

Μέχρι να φτάσω απέναντι στις βάρκες, τον είχα χάσει.

Οι γλάροι γύρω να φτεροκοπάνε, αλλά ο κύκνος πουθενά.

Λίγο η δικιά μου επιμονή, περισσότερο η δικιά του περιέργεια, βγήκε από την «κρυψώνα». Είχε κολλήσει στα πλευρά μιας άσπρης βάρκας και είχε γίνει ένα με την σκιά.kyknos-5

Όμορφο πλάσμα, σκέφτηκα, πολύ όμορφο, αλλά μόνο του…

Μάταια έψαχνα στα γύρω να δω το ταίρι του. Όσο εγώ κοιτούσα δεξιά και αριστερά, αυτός κοιτούσε εμένα.

Νόμισα κάποια στιγμή πως με χαιρέτησε κιόλας. Έγειρε το κεφάλι του μπροστά, καθάρισε για λίγο με το ράμφος τα φτερά του, έκανε δυο τρεις χαριτομενιές και έφυγε προς τα βράχια.

Και δοθούσης της ευκαιρίας πέντε μύθοι για αυτό το όμορφο υδρόβιο πουλί:

kyknos-4

Ο πρώτος, γιος του Ποσειδώνα και της Καλύκης και ο μύθος του ανήκει στον Τρωικό Κύκλο.

Ο δεύτερος, είναι πάλι γιος του Ποσειδώνα και της Σκαμανδροδίκης.

Τρίτος, είναι ο γιος του Άρη και της Πελοπίας, που τον σκότωσε ο Ηρακλής.

Ο τέταρτος Κύκνος ήταν βασιλιάς της Λιγυρίας, φίλος του Φαέθοντα, γιου του Ήλιου, προικισμένος από τον Απόλλωνα με μελωδική φωνή. Όταν ο Δίας κεραυνοβόλησε αναγκαστικά τον Φαέθοντα, για να αποφευχθεί μια καθολική πυρπόληση, καθώς ο νέος είχε χάσει τον έλεγχο του άρματος του πατέρα του Ήλιου, ο Κύκνος θρήνησε τόσο που ο Δίας τον μεταμόρφωσε σε κύκνο, στο πουλί εκείνο που τραγουδά μελωδικά την ώρα που πεθαίνει (κύκνειο άσμα

Πέμπτος, είναι γιος του Απόλλωνα και της Θυρίης, κόρης του Αμφίνομου. Εξελίχθηκε σε όμορφο νέο και ικανό κυνηγό, όμως υπήρξε δύστροπος και άξεστος -πόσο μάλλον που κατοικούσε στους αγρούς, στο ενδιάμεσο μεταξύ Πλευρώνας και Καλυδώ­νας στην Αιτωλία, οπότε δεν ήταν σε επαφή με τα ήθη μιας οργανωμένης κοινωνίας.

Πολλοί τον ερωτεύτηκαν για την ομορφιά του, όμως ο Κύκνος αλαζονικά τους απέρριπτε όλους και τους απογοήτευε, με αποτέλεσμα να τον εγκαταλείπουν ο ένας μετά τον άλλον, εκτός από τον ωραίο Φύλιο, που κι αυτόν όμως ο Κύκνος τον αντιμετώπιζε υπεροπτικά και κάθε φορά του έβαζε μια δοκιμασία.

Όταν εμφανίστηκε ένα λιοντάρι που αφάνιζε τους Αιτωλούς και τα κοπάδια τους, ο Κύκνος ζήτησε από τον Φύλιο να το σκοτώσει χωρίς όπλο. Εκείνος το υποσχέ­θηκε και πέτυχε τον άθλο με τέχνασμα. Γνωρίζο­ντας ποια ώρα το λιοντάρι επρόκειτο να έρθει, γέμισε την κοιλιά του με πολλή τροφή και κρασί και, όταν πλησίασε το θηρίο, ξέρασε τις τροφές. Το λιοντάρι από την πείνα του έφαγε όσα απέβαλε το στομάχι του Φύλιου, όμως μέθυσε από το κρασί και σαν ναρκωμένο αποκοιμήθηκε. Τότε ο Φύλιος έσφιξε το λιοντάρι με το μπράτσο του και του έφραξε το στόμα με το ρούχο που φορούσε. Με αυτόν τον τρόπο το σκότωσε. Ύστερα το σήκωσε στους ώμους του και το πήγε στον Κύκνο.

Επειδή ο Φύλιος έγινε ξακουστός για το κατόρθωμα τούτο, ο Κύκνος του όρισε κι άλλον άθλο πιο παράδοξο: να του φέρει ζωντανούς τους γύπες που είχαν εμφανιστεί στη χώρα -θηρία υπερφυσικά και μεγάλα- και σκότωναν πολλούς. Ο Φύλιος δεν ήξερε τι να κάνει, όμως οι θεοί τον βοήθησαν. Έστειλαν έναν αετό που είχε αρπάξει λαγό και, αντί να τον πάει στη φωλιά του, τον πέταξε μισοπεθαμένο στη γη. Ο Φύλιος άπλωσε επάνω του το αίμα του λαγού και ξάπλωσε στη γη. Τα όρνια, νομίζοντας τον Φύλιο νεκρό όρμησαν επάνω του, και τότε εκείνος έπιασε από τα πόδια δύο και τα πήγε στον Κύκνο.

kyknos-1

 kyknos-3

Tags από το άρθρο
Κείμενο / Φωτό
More from Σπύρος Τσακίρης

ΤΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΤΗΣ ΧΑΡΜΑΙΝΑΣ

Είχα πέσει σε βαθιά περισυλλογή που λένε. Είχα φοβερό δίλημμα πως να...
Δείτε περισσότερα