Έξω από την Λάρισα, 8 χλμ. από το κέντρο της πόλης, στο δρόμο προς Καρδίτσα, απλώνεται ο κάμπος, χρυσοπράσινος αυτή την εποχή από τα σιτάρια και τα κριθάρια…

Έχει κίνηση ο κάμπος αυτές τις μέρες… Δεξιά κι αριστερά, όπου απλώνονται τα χωράφια, αλωνιστικές μηχανές, ένα φορτηγό δίπλα που περιμένει να φορτώσει τον σπόρο και 2 – 3 αγροτικά αυτοκίνητα των γεωργών.

Στο βάθος του ορίζοντα, προς τα Φάρσαλα, πυκνά σύννεφα δηλώνουν την παρουσία τους και ρίχνουν το πολύτιμο φορτίο τους… Όμως οι αγρότες θέλουν να προλάβουν να τελειώσουν το αλώνισμα του χωραφιού και γι αυτό όλο κοιτάζουν προς τα εκεί.

“Δεν θα έρθει η βροχή προς τα εδώ…. πηγαίνει δεξιότερα προς Ελασσόνα”, λέει ο πιο έμπειρος γεωργός και αναπτερώνεται το ηθικό των υπολοίπων.

Αύριο βλέπεις, έχουν σειρά άλλα χωράφια, σε μακρύτερες περιοχές…

“Βροχή ας ρίξει,χαλάζι να μην ρίξει…”, λέει ένας άλλος γεωργός.
Πόσο δύσκολη δουλειά, βαριά, απαιτητική και τα μάτια στραμμένα πάντα στον ουρανό.

-“Έβρεξε εκεί;” ρωτάει ο γεωργός τον συνάδελφό του στο τηλέφωνο.
-“Για πού λες; “
-“Για την Μάνδρα*…”

Προφανώς, υπάρχουν κι εκεί χωράφια για αλώνισμα.
Αύριο πια, σήμερα θα νυχτώσει σε λίγο…

*Η Μάνδρα είναι το πρώτο χωριό, πηγαίνοντας από τη Λάρισα προς τα Τρίκαλα και οι κάτοικοι του είναι Καππαδόκες στην καταγωγή.

ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ Είμαι καθηγήτρια Οικονομολόγος, σε Δημόσιο Λύκειο της Λάρισας. Ειμαι 53 ετών, παντρεμένη με τον Αδριανό Λέκκα. Εχουμε 3 παιδιά (μια κόρη μαζί και δύο γιους του συζύγου) και 3 εγγόνια. Εκτός από την οικογένειά μου, που αυτονόητα την αγαπώ πολύ, μου αρέσει πολύ η δουλειά μου, πράγμα που το θεωρώ προτέρημα για τον άνθρωπο, τα ταξίδια που θεωρώ ότι μας ανοίγουν τα μάτια - αν θέλουμε να δούμε - και τα τελευταία χρόνια η φωτογραφία μέσα από την οποία ανακαλύπτω τον εαυτό μου. Αγαπώ το διάβασμα και το νερό.Τη μουσική, τις βόλτες, το ποδήλατο και ότι με κάνει να νιώθω ζωντανή και δημιουργική.