Από τους λόφους του Βαλντάι, ο νεαρός τότε Κάμα είχε αρχίσει να ξεχωρίζει και να διεκδικεί ανεξαρτησία. Για αυτονομία ούτε λόγος! Παραπόταμος θα ήταν πάντα και, μάλιστα, παραπόταμος ποιανού; Του τρομερού και φοβερού Βόλγα!!!
Κάπου εκεί, ανάμεσα στο Καζάν και στο Ουλιάνοφσκ, εκεί όπου ο Βόλγας μοιάζει με τιθασευμένη θάλασσα, μια αγκαλιά νερό αποφασίζει να χαράξει το δικό της μεγάλο, υδάτινο δρόμο. Βέβαια, όπως λένε και στο χωριό μου, ”η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται” •με άλλα λόγια, όσο πιο μεγάλο ποτάμι είσαι, τόσα πιο πολλά παιδιά θα κάνεις… Κάπως έτσι εγεννήθη ο Κάμα (Kamma)!

Μεταξύ του 55ου και του 60ού παράλληλου, τα Ουράλια εμφανίζονται περισσότερο ως μία διαδοχή λόφων και χαμηλών οροπεδίων, μέσου ύψους περίπου 400 μ., παρά ως πραγματικά βουνά. Το τοπίο παρουσιάζεται σαν μία μακριά διαδοχή από δασώδεις κορυφές, που στο νότιο τμήμα εκτείνονται στην καρδιά των λειμώνων, μέχρι την πόλη Όρενμπουργκ, ενώ ανάμεσά τους υπάρχουν κοιλάδες, κυρίως διαμήκεις, αλλά και εγκάρσιες. Λόγω των χαμηλών αυτών σημείων, η διάβαση των Ουραλίων υπήρξε πάντοτε εύκολη και δε δημιουργήθηκαν προβλήματα στις συγκοινωνίες, που διεξάγονται με κύριους κόμβους τις πόλεις Περμ και Γεκατερίνμπουργκ.

Αυτό το γεωγραφικό σημείο διάλεξε ο νεαρός Κάμα να ξεδιπλωθεί και δεν τον φόβισε ούτε ότι, σε εκείνον τον τόπο, τα ποτάμια παγώνουν για 6 μήνες, πάνω-κάτω, το χρόνο.

Γρήγορα, οι άνθρωποι εκμεταλλεύτηκαν την ορμή και τη ρώμη του, έχτισαν στις κοίτες του πόλεις και χωριά, μα πάντα με σεβασμό και προσοχή να μην ταράξουν τη… ροή του, να μην τον εξοργίσουν. Γιατί, ήξεραν καλά, πως τούτος ο νεαρός, όταν θυμώσει, γίνεται στ’ αλήθεια επικίνδυνος!

Τον έκαναν δρόμο για την ξυλεία από τα δάση των Ουραλίων, δρόμο για το δικό τους πήγαινε-έλα, εκεί έστησαν τις ντάτσες •ακόμα και πλαζ έφτιαξαν. Όλα τους τα έδωσε ο Κάμα! Μα και οι άνθρωποι τον αγάπησαν τον ποταμό, τον παίνεψαν, τον έκαναν τραγούδι, ποίημα. Εκεί θα ”κλειδώσουν” τις καρδιές τους οι ερωτευμένοι και όταν έρθει η ώρα του γάμου τους, πάλι εκεί θα σταθούν για τις καθιερωμένες φωτογραφίες. Ενθύμια ζωής!

 

Τα απογεύματα, εκεί και το ”νυφοπάζαρο”, δίπλα στις παρέες με τα λαϊκά αυτοκίνητα, λίγο κρασί, λίγο ποτάμι και διασκέδαση. Kάτι σαν το ”δικό” μας Μπουρνάζι, δηλαδή, αλλά με ολόκληρο τον Κηφισό -κι όχι μόνο την ομώνυμη λεωφόρο- δίπλα του!

Τις Κυριακές, τα πρωινά, τα ”τουριστάδικα” δίνουν ολόκληρο σόου για χάρη των επισκεπτών, προσπαθώντας να τους δελεάσουν για μια βόλτα στον ποταμό. Αγόρια και κορίτσια, με αντίτιμο… το μεροκάματο, φορούν στολές στα χρώματα του πλοίου, στέκουν στα πλαϊνά του καταστρώματος και… παριστάνουν τους ευτυχισμένους, χορεύοντας ρωσικά ποπ τραγούδια, χαιρετώντας με τσαχπινιά τους τουρίστες και προσκαλώντας τους στο τουρ του Κάμα.

Τα απογεύματα, στα κιόσκια, οι οικογένειες ξεκινάνε με μπύρα, κι άλλη μπύρα, και καταλήγουν σε πολλά ψητά και ακόμα περισσότερες μπύρες. Τραγουδούν και χορεύουν σαν σε ημερήσια ντίσκο, με θέα τα νερά του ποταμού, που όμως αλλάζουν χρώμα και… υφή από την τσίκνα και τον καπνό!

ΣΠΥΡΟΣ ΤΣΑΚΙΡΗΣ: ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ-FILM MAKER Γεννήθηκε το 1962 στη Ζαχάρω Ηλείας. Από πολύ νωρίς άρχισε να ασχολείται με τη φωτογραφία. Από το 1987 εργάζεται στην εφημερίδα «Ελευθεροτυπία», καλύπτοντας όλα τα μεγάλα ελληνικά και διεθνή γεγονότα. Από το 1999 είναι υπεύθυνος του φωτογραφικού τμήματος της εφημερίδας (καθημερινό, κυριακάτικο φύλλο, www.enet.gr). Έχει καλύψει θέματα όπως: Εμφύλιος στη Βοσνία, 1o και 2ο Πόλεμο του Κόλπου, εμφύλιος στο Λίβανο, πτώση Σοβιετικής Ένωσης, γεγονότα στην Αλβανία, πτώση Τσαουσέσκου στη Ρουμανία, Κοσσυφοπέδιο '89, εμφύλιος στη Ρουάντα, πείνα στην Αφρική, Κούρδοι, τον βομβαρδισμό του ΝΑΤΟ στη Γιουγκοσλαβία, καθώς και τα γεγονότα στην Παλαιστίνη και στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής. Πέρα από την επικαιρότητα, έχει φωτογραφήσει σε χώρες όπως: Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Ιορδανία, Συρία, Σαουδική Αραβία, Αρμενία, Τανζανία, Κένυα, Νότιος Αφρική, Αίγυπτος, Κύπρος, Ολλανδία, Βέλγιο, Ουγγαρία, Αυστρία, αποτυπώνοντας τη διαφορετικότητα της ανθρώπινης δραστηριότητας και την παρουσία της στο περιβάλλον. Παράλληλα, έχει συνεργαστεί με το διεθνή τύπο, με το γαλλικό πρακτορείο IMAPRESS και το γερμανικό ACTION PRESS. Θέματά του έχουν δημοσιευθεί στα μεγαλύτερα ελληνικά και ξένα περιοδικά, όπως «ΓΑΙΟΡΑΜΑ», «Flame of Life», «ΔΙΦΩΝΟ», ελληνικό και ισπανικό «National Geographic», “STERN”, “TIME”, “PARIS MATCH”, “NEWSWEEK” κλπ. Από το 2009 είναι μέλος του IEPA (International Environment Photographers Association). Επίσης είναι μέλος της ΕΣΗΕΑ και της ΕΦΕ (Ένωση Φωτορεπόρτερ Ελλάδας). Φωτογραφίες του βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές, σε διεθνή μουσεία. Επίσης φωτογραφία του βρίσκεται στην παγκόσμια συλλογή για τις καλύτερες φωτογραφίες του αιώνα που πέρασε. Έχει λάβει μέρος σε ομαδικές και ατομικές εκθέσεις. Έχει ολοκληρώσει μεγάλα projects με θέματα «Τα παιδιά μπροστά στο νέο αιώνα», «Οι άνθρωποι του τύπου στην Ελλάδα», «Ψαράδες», «Άνθρωπος και Περιβάλλον». Ασχολείται παράλληλα με τη σκηνοθεσία multimedia και ντοκιμαντέρ. Έχει ολοκληρώσει τέσσερα ντοκιμαντέρ. Συγκεκριμένα τα μικρού μήκους «Vrooom» 32΄, «Μπαϊάσα – Βοβούσα» 17΄ και «Ο Θησαυρός της Λιμνοθάλασσας» 17΄, το οποίο και βραβεύθηκε το 2003 από το National Geographic και προβλήθηκε στο φεστιβάλ ECOCINEMA 2003. Επίσης το ντοκιμαντέρ, μεγάλου μήκους «Flamingo» 90΄, μία μουσική ταινία με τους Πυξ Λαξ που κυκλοφόρησε στην αγορά με τη μορφή DVD. Ακόμη, για λογαριασμό της εφημερίδας «Ελευθεροτυπία» σκηνοθέτησε το 2014 το ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους «ΟΙ ΜΕΡΕΣ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ». Σήμερα συνεργάζεται με μεγάλα ελληνικά και διεθνή ειδησεογραφικά ΜΜΕ και διδάσκει σε σεμινάρια και δυναμικά workshops, δίνοντας έμφαση στα multimedia. Δημιούργησε την ιστοσελίδα www.carnetdevoyage.gr και εργάζεται ως Φωτογράφος του Προέδρου της Βουλής, στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Τέλος, συνεχίζει να δημιουργεί ντοκιμαντέρ με ενδιαφέρουσες ιστορίες. https://www.instagram.com/tsakiris.photography/ Spyros Tsakiris Photography|Facebook/ tsakirisphotographer@gmail.com