Στα παράλια της Λάρισας, πάνω από τις αμμουδιές του Αγιόκαμπου, βρίσκεται ο ορεινός όγκος του Μαυροβουνίου Κισσάβου.

Στους πρόποδες του είναι χτισμένη η Σκήτη, ένα πανέμορφο ορεινό χωριό, με θέα μοναδική.

Πριν από μερικά χρόνια, τέλος καλοκαιριού ήταν, επισκέφθηκα εκεί τους καλούς μας φίλους , την Έφη και τον Γιώργο. Ήταν ένα θαυμάσιο απόγευμα, με γλυκό καιρό, χωρίς πολύ ζέστη. Τα παιδιά μου είπαν κάποια στιγμή:

-«Έχεις πάει στη λίμνη, μέσα στο δάσος;».

-«Ποια λίμνη» τους λέω εγώ.. «Έχουμε λίμνη εδώ και δεν το ξέρω;»

-«Έλα , πάμε, είναι κοντά και θα βγάλεις ωραίες φωτογραφίες» μου λένε.

Φτάνοντας στο σημείο, εντυπωσιάζεται κανείς με την πρώτη ματιά. Στο  πυκνό δάσος από καστανιές κυρίως, σε ένα «βαθούλωμα» του εδάφους υπάρχει ένας μεγάλος ταμιευτήρας νερού, που προφανώς είχαν φτιάξει οι κάτοικοι της περιοχής για  τα ποτίσματα.

Όμως, μέσα στον ταμιευτήρα υπάρχουν κορμοί καμένων και ξερών δέντρων που «στέκουν» όρθια τα πιο πολλά και δημιουργούν με το νερό  ωραίες αντανακλάσεις.

Το θέαμα είναι μαγικό , αλλά και κάπως απόκοσμο… Δεν υπάρχει καθόλου ζωή στο νερό, επικρατεί απόλυτη ησυχία…

Ακόμα και «εξωγήινο» τοπίο θα μπορούσε να θυμίζει… Ήταν πολύ εύκολο να κάνω αυτούς τους συνειρμούς, όσο ήμουν εκεί και φωτογράφιζα…

skitilimni

ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ Είμαι καθηγήτρια Οικονομολόγος, σε Δημόσιο Λύκειο της Λάρισας. Ειμαι 53 ετών, παντρεμένη με τον Αδριανό Λέκκα. Εχουμε 3 παιδιά (μια κόρη μαζί και δύο γιους του συζύγου) και 3 εγγόνια. Εκτός από την οικογένειά μου, που αυτονόητα την αγαπώ πολύ, μου αρέσει πολύ η δουλειά μου, πράγμα που το θεωρώ προτέρημα για τον άνθρωπο, τα ταξίδια που θεωρώ ότι μας ανοίγουν τα μάτια - αν θέλουμε να δούμε - και τα τελευταία χρόνια η φωτογραφία μέσα από την οποία ανακαλύπτω τον εαυτό μου. Αγαπώ το διάβασμα και το νερό.Τη μουσική, τις βόλτες, το ποδήλατο και ότι με κάνει να νιώθω ζωντανή και δημιουργική.