Θα αφήσω κάποτε τις πόρτες ανοιχτές
Θα ρίξω τα κλειδιά στη θάλασσα
Τα παραθύρια
Ρόπτρον
Ο άνεμος
Δροσερός
Καμπάνες της Παναγιάς
Στα καλοκαίρια
Κουρσάροι ονείρων
Απαγωγείς μιας αχαλίνωτης
Φαντασίας
Ας έρθουν να μπουν στο κατώφλι
Από τη θάλασσα
Από τη θάλασσα, πάντοτε
τα μυστικά
Αναδύονται
(Έλεγε ο πατέρας μου)
Σαν σε προαιώνια γιορτή
Ζωή