ΜΑΡΙΝΑ ΑΛΙΜΟΥ: ΣΤΗ ΡΕΜΒΗ ΤΗΣ ΠΕΤΡΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ

alimos-1

Ήταν ένα μικρό καράβι, που ήταν α-α-αταξίδευτο…

Ήχοι, χρώματα, μαγεία.

Την ώρα του ηλιοβασιλέματος που κουρνιάζουν οι γλάροι, αποκαμωμένοι από την ένταση της ημέρας,  το μόνο πράγμα που κυριαρχεί είναι τα υπέροχα χρώματα του ήλιου.  ‘Οταν δύει στον ουράνιο καμβά και το σφύριγμα του αέρα, που περνάει από τα άλμπουρα, συμπληρώνει το σκηνικό ηχητικά.alimos-16

Η πιο μαγική ώρα για να βρίσκεται κανείς δίπλα στη θάλασσα.

Τόπος: Μαρίνα Αλίμου

Γιατί:  Επειδή είναι ο δικός μου μαγικός τόπος, χρόνια τώρα!

Από τότε που είδα για πρώτη φορά την ανατολή, πηγαίνοντας στην πρώτη μου δουλειά εδώ…alimos-15

Ίσως η νιότη, ίσως η λαχτάρα για δουλειά κοντά στην θάλασσα,  δημιούργησα έναν μαγικό τόπο, που επισκέπτομαι  κάθε φορά που νοιώθω την ανάγκη να ξεφύγω από την καθημερινότητα που με πνίγει. Αυτό έχει να κάνει με όμορφες στιγμές που έχω  ζήσει εδώ και λειτουργεί σαν  ηρεμιστικό για οτιδήποτε στραβό μπορεί να  συμβαίνει εκείνη την στιγμή !

Είναι ένα μέρος που με ταξιδεύει και λειτουργεί ως λιμάνι και για τις φανταστικές αποδράσεις μου, για τα δικά μου μαγικά ταξίδια. Αυτός είναι ο τόπος όπου πέρασα -λόγω δουλειάς και όχι μόνο-  την δεκαετία των είκοσι ετών, της  ξένοιαστης νιότης μου. Μετά από μια μεγάλη παύση 17 χρόνων, λόγω απουσίας μου απο την πόλη που γεννήθηκα, κάθε φορά που επισκέπτομαι την μαρίνα Αλίμου είναι σαν ένα ταξίδι πίσω στον χρόνο.alimos-14

Έτσι λοιπόν ξαναβρέθηκα εδώ με μια πολύ καλή μου φίλη, πριν από λίγες ημέρες. Με τα μάτια  της ωριμότητας ξεκίνησα την ξενάγηση, με την ελπίδα ότι θα την έπαιρνα μαζί μου, στον μαγικό μου τόπο, να ζήσει αυτό που έβλεπα εγώ και να ξεχάσει τα θέματα της καθημερινότητας της.

Είναι μια διαδικασία, ένα παιχνίδι όπου οπλίζει το μυαλό για να ξεκινήσει το ταξίδι του. Περπατώντας ανάμεσα στις προβλήτες, πλωτές ή μη, έχω ήδη ετοιμαστεί για το ταξίδι με το σκάφος.  Ο προορισμός; άγνωστος ! Με κάθε  σκάφος φτιάχνω την δική μου ιστορία και έχω ως έναυσμα, πολλές φορές, το όνομα του κάθε πλοίου:  Poseidonia, Χάνδακας, India, Ατλαντίς. Με την φαντασία μου φτιάχνω το προφίλ του κάθε σκίπερ και ταξιδεύω μαζί του και με το πλήρωμα του. Δεν έχω παρά να διαλέξω  προορισμό!

 

Παρατηρώ κάθε λεπτομέρεια που μου κάνει εντύπωση κι αποτυπώνω κάθε αντικείμενο μπροστά μου.

Περιπλανώμενος κανείς  ανακαλύπτει και μικρούς θησαυρούς, όπως μια σκουριασμένη άγκυρα, φαγωμένα σκοινιά που βάζει με το νου πόσα μίλια έχουν κάνει, μέχρι να φτάσουν σε αυτή την κατάσταση.  Προπέλες που έδωσαν ώθηση σε αυτά τα σκάφη  κι όταν ολοκληρώσουν την αποστολή τους, έμειναν στη μαρίνα να σκουριάζουν.alimos-12

Ξαφνικά από το πουθενά κάνει την εμφάνιση του ένα ψαροκάικο, που η φασαριόζικη μηχανή του σπάει τους ήχους από τα σφυρίγματα των άλμπουρων. Το ακολουθούν γλάροι που περιμένουν το ξεψάρισμα των διχτυών για να πάρουν κι αυτοί το μεζεδάκι τους . Η εικόνα είναι μαγευτική και σε μεταφέρει σε κάποιο νησί, ξεχνώντας ότι βρίσκεσαι στην Αθήνα. Βλέπεις στο τιμόνι τον ψαρά και φαντάζεσαι πως κάθεσαι μαζί του, πίνοντας τσίπουρο και τρώγοντας μεζέ από την ψαριά της ημέρας.  Αφηγείται τις ιστορίες της κυρά – θάλασσας!alimos-17

Αφού έχεις κάνει την βόλτα στις προβλήτες κι η διάθεση σου έχει ήδη αλλάξει, αποφασίζεις να ολοκληρώσεις την περιήγηση  σου. Στον δρόμο πέφτεις πάνω στο καρνάγιο και στα τροχόσπιτα των εταιρειών που συντηρούν κι εξοπλίζουν τα σκάφη. Ρίχνοντας μια κλεφτή ματιά. ανάμεσα στις σκουριασμένες από την αρμύρα πόρτες, διακρίνεις τα σκάφη που έχουν βγει από το νερό για επισκευές, τριμάρισμα και βαψίματα. Στενάχωρη η εικόνα τους εκτός της θάλασσας, μοιάζουν παροπλισμένοι στρατιώτες. Άλλα που είναι προσωρινά εκεί για συντήρηση, κάποια άλλα με σοβαρές ζημιές από την κακοκαιρία, που θα μείνουν εκεί μάλλον για πολύ καιρό,  αλλά κι αυτά που πλέον παραμένουν σαν τα κουφάρια νεκρών ζώων,  ξεγυμνωμένα από τις παλιές τους δόξες. Εξάλλου τα πάντα σε αυτή την ζωή κάνουν τον κύκλο τους  κι έχουν αρχή και τέλος.alimos-8

Εξουθενωμένη και χαλαρή πλέον, βλέπω το στέκι όλων όσων συχνάζουν στην μαρίνα. Το στέκι των νεανικών μου χρόνων όπου δίναμε ραντεβού με την παρέα, για να πιούμε καφέ και να σχεδιάσουμε το επόμενο ταξίδι. Μια κατασκευή με τζάμι και ξύλο πλήρως εναρμονισμένη με το περιβάλλον, περικυκλωμένη από τα διάφορα σκάφη. Με χαμηλό φωτισμό και την κατάλληλη, κυρίως τζαζ,  μουσική τις απογευματινές ώρες και λίγο πιο έντονη  τις βραδινές.

Έξω λοιπόν από το στέκι είναι αραγμένο ένα “πειρατικό”, όπως λένε συνήθως τα χειροποίητα ξύλινα σκάφη. Πανέμορφο, αγέρωχο εκπέμπει  την δύναμη του παλιού σκαριού που ότι κι αν γίνει, την αντέχει την φορτούνα. Δίπλα ακριβώς από την πλώρη του, μια οικογένεια πανέμορφων γατιών παίζει με τον μακαρά που δένουν τα μαντέκια. Απορροφημένη  από το θέαμα στέκω παραπέρα να τα χαζεύω,  μέχρι που με παίρνουν είδηση και κρύβονται μέσα στο πειρατικό.alimos-3

Σαν μαγεμένη  κοιτάω τα  υπέροχα χρώματα του ηλιοβασιλέματος να πέφτουν πάνω στα πανιά των ιστιοπλοϊκών και να τα μεταμορφώνουν σε κατάλευκους γλάρους που κουρνιάζουν για ύπνο όλοι μαζί, σαν σμήνος που ξαποσταίνει και περιμένει το φως της επόμενης ημέρας!

Μπαίνω στο στέκι με την φιλενάδα μου, παραγγέλνουμε ποτό και γοητευμένη από την μουσική,  αφήνω το μυαλό  να ταξιδέψει σε νέα, άγνωστα κι εξωτικά λιμάνια…

Κείμενο / Φωτό
More from Εβίτα Ταμπάκη

ΓΕΡΑΚΑΣ: ΣΤΗ ΓΕΙΤΟNIA TΩΝ ΚΑΡΕΤΑ

Μια συννεφιασμένη μέρα του φθινόπωρου, αποφάσισα να επισκεφθώ τη μαγευτική παραλία του...
Δείτε περισσότερα