ο Κόκορας ελάλησε Νωρίς …

      Ξυπνήσαν κάποιοι Πειραταί 

           κι αντάμωσαν οι Λύκοι…

        Αρπαξαν τις Λαμπάδες τους

         και  εξαπλώθη Φρίκη…

        Με δόντια ν’ αντιφέγγουνε

                     λάμψεις Ημισελήνου…

           Ορμήσανε στα πρόβατα

                 και χαλασμός εγίνου…

           Μα όλα ήταν μάταια… Μάταια…

              Εξαρχής…   Η Πλάσις εκοιμήθη…

             Μια πικρή απόπειρα

                     τη ξέχασαν τα πλήθη…

           Και σαν επέρασε καιρός κι ο Χρόνος

                                             πήρε γύρα…

             Αλλος ετράβηξε βουνό

                       κι Εκείνος στη Παλμύρα…

           Δεύτερον Μέρος

         Ταδμόρ, Θεδμόρ η Θοεδμόρ

             ακόμα και Ταμάρ κι ας είναι μία…              

                 Ταξίδεψε διαδοχικά ώς που 

                              να βρει την  Ζηνοβία…

     Του Υπεσχέθη, ως λέγουν, θησαυρούς,  

         δόξα, ναρκωτικά και άφθονα αιδοία…

       Αφωνος ως ήτο και

                 μονομανής μπορεί…

                                          και δολοφόνος,

         Αδραξε αμέσως τη στιγμή κι εγίνη

                               εραστής μ’ απελπισία…

          Σάν της Ερήμου αι Θύελλαι κοπάσουν

              “κρυφίως δραπετεύων θα διαφύγω”

                                            εσκέφθη…

            Της Σεπτιμίας τα σχέδια δε γνώριζε

                             ο μωρός…

          Καθώς του Βαβάλθου η μήτηρ

             με προτροπίν Λογγίνου,

           ορέγετω Βασόραν…

         Ο άμοιρος, ο αδαής στού πάθους

             τας λάγνας ηδονάς, εχάθη…

              Ωσότου του Αυριλιανού

          αι Λεγεώναι ευκόλως άδραξαν

                     της Ζηνοβίας τα Λάθη…

         Επειτα… Αυτός

         ταχέως σε πλοίο μπάρκαρε 

              για την Ινδία…

                    Κι ως λέγουν φήμαι,

                          ενίοτε εθεάθη εις

                         την Μεγάλην Βρεταννία…

      Αλλοι λέγουν Καντίς, άλλοι Μακάο

            ακόμη Φίτζι, Αγκόλα, Μπεναρές…

              και  Αλεζία…

         Κάποιοι ακόμη πιο…

                                  κακεντρεχείς,

            τον θεωρούν δεσμώτη

                    στη σειρά Θανάτου…

             Οταν αυτό το άτιμο κοκόρι

             το Κόσμο θα Ξυπνήσει

                  κι η Κοιμωμένη κάποτε

                                     εγερθή…

                    Αυτός ο Σκονισμένος

                         Ατακτος…

                   Γελώντας Αγρια, Σπαστικά

                       Ξεσπώντας Επιληπτικά…

                    Ισως… ξαναγυρίσει …

              ΕΓΧΡΩΜΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΜΑΡΤΗΣ 28, 2017   ΧΑΡΑΜΑ (ώρα : 05.00 πμ.)