Γαλαζοπράσινα νερά, παραδοσιακοί οικισμοί, καλό φαγητό και βραδινή διασκέδαση. Τι άλλο θες για τις διακοπές σου; Αυτή η ερώτηση από τον συνάδελφο μου Πέτρο, στις αρχές του καλοκαιριού ήταν το έναυσμα για την επίσκεψή μας στη Σίφνο.

Η Σίφνος βρίσκεται στη μέση του τριγώνου Σερίφου-Αντιπάρου-Κιμώλου, στις Δυτικές Κυκλάδες. Μόλις κατεβήκαμε από το πλοίο, η πρώτη μας κίνηση ήταν να βρούμε ένα καλό σκουτεράκι. Ο μόνιμος τρόπος μετακίνησής μας σε νησί.

Φύγαμε από το λιμανάκι Καμάρες με κατεύθυνση το χωριό Άνω Πετάλι, όπου και θα διανυκτερεύαμε.

Το μικρό πετρώδες ύψωμα (το όνομα του χωριού στην τοπική διάλεκτο), έχει χαρακτηριστεί  ως παραδοσιακός και προστατευόμενος οικισμός.  Συνιστώ τη διαμονή σας εδώ, για δύο λόγους. Ο πρώτος είναι, ότι βρίσκεται στο κέντρο του νησιού ανάμεσα στην Απολλωνία και τον Αρτεμώνα και ο δεύτερος, η πανέμορφη θέα προς την Ανατολή. 

Η πρώτη εξόρμηση ξεκίνησε με την επίσκεψή μας στο μοναστήρι της Παναγίας του Βουνού, που αποτελεί ένα από τα σημεία αναφοράς του νησιού. Ανενεργό τα τελευταία χρόνια, χτίστηκε το 1813 από τον μοναχό Αβρανόπουλο. Η μονή χαρακτηρίζεται, από τον κάτασπρο τρούλο και το καμπαναριό του. Στο εσωτερικό της, η εικόνα της Παναγίας της βρεφοκρατούσας στο τέμπλο του ιερού ξεχωρίζει. Νιώθεις το βλέμμα της Παναγίας, να σε παρατηρεί σε όποια γωνιά κι αν βρεθείς. Απίστευτη η θέα του Πλατύ Γιαλού από το προαύλιο της μονής.

Με τον χάρτη ανά χείρας, συνεχίσαμε ανατολικά προς εύρεση παραλίας. Το θέαμα της εκκλησίας της Παναγίας της Χρυσοπηγής όταν κατηφορίζαμε τον δρόμο προς το βραχώδες ακρωτήρι, μας άφησε άφωνους.

Η πολιούχος του νησιού που χρονολογείται από τον 17ο αιώνα, είναι σκαρφαλωμένη σε ένα βράχο περικυκλωμένη από θάλασσα. Είχαμε δύο επιλογές για μπάνιο. Η μια παραλία στα αριστερά της εκκλησίας (Αποκοφτό) με την ψιλή άμμο και η άλλη δεξιά της εκκλησίας (Σαούρες) με τα βότσαλα. Μετά το μπάνιο, προτείνω να κάνετε βόλτα γύρω από την εκκλησία, βγάζοντας φωτογραφίες.

Η διαδρομή προς το “Κάστρο του  Άι-Ντριά” με θέα τις ανατολικές ακτές της Σίφνου, θα σας μείνει αξέχαστη. Ο αρχαιολογικός χώρος της Μυκηναϊκής Ακρόπολης του Άγιου Ανδρέα είναι βραβευμένος από την Europa Nostra και επιβάλλεται να τον επισκεφτείτε.

Τα ευρήματα εδώ, καταδεικνύουν την ύπαρξη του μυκηναϊκού κόσμου στις Κυκλάδες.

Στην είσοδο λειτουργεί μουσείο. Στην κορυφή του λόφου βρίσκεται η εκκλησία του Αγίου Ανδρέα, χτισμένη το 1701. Για τους πιο αθλητικούς, ένας δεύτερος τρόπος προσέγγισης του αρχαιολογικού γίνεται από ένα στενό ελικοειδές μονοπάτι, που ξεκινάει από τον δρόμο προς το Bαθύ. Η ανάβαση διαρκεί περίπου 30 λεπτά.

Για τον βραδινό μας περίπατο επισκεφτήκαμε την πρωτεύουσα του νησιού, την Απολλωνία. Τα αρχαία χρόνια ήταν αφιερωμένη στον θεό Απόλλωνα. Χτισμένη αμφιθεατρικά σε τρείς λόφους αποτελεί ένα αξιοθέατο από μόνη της. Παραδοσιακά ταβερνάκια, μπαράκια, εμπορικά καταστήματα, στενά σοκάκια, κάτασπρα σπιτάκια και μικρά εκκλησάκια με γαλάζιους τρούλους, δημιουργούν μια μαγική ατμόσφαιρα που θα χαραχτεί στη μνήμη σας για πάντα. Εδώ συγκεντρώνεται η νυχτερινή ζωή του νησιού. Μπορείτε να δειπνήσετε ή να απολαύσετε το ποτό σας μέχρι και τις πρώτες πρωινές ώρες.

Σε απόσταση μόλις 5 λεπτών από την πολύβουη Απολλωνία, το Κάστρο της Σίφνου θα σας μεταφέρει πίσω στο χρόνο. Είδαμε τα απομεινάρια του πρoϊστορικού οικισμού αλλά και το Βενετσιάνικο οχυρό. Μέσα από τα στενά δρομάκια και τις αυλές των σπιτιών της καστροπολιτείας, καταλήξαμε στο πιο τρελό bar των Κυκλάδων, γνωστό ως “Κουβανό”.  Χωρίς τραπεζάκια κάθεσαι στα πεζούλια και στις κουρελούδες που διαθέτει, δίπλα σε σωρούς άδειων μπουκαλιών. Ο ιδιοκτήτης του λατρεύει την Κούβα. Τα ποτά με ρούμι ρέουν άφθονα.

Το επόμενο πρωινό, οι πεντανόστιμες μαρμελάδες της κυρίας Μαρίας (αξιαγάπητη οικοδέσποινα)  μαζί με τον ζεστό καφέ της, μας έδωσαν δύναμη για νέα εξόρμηση στο νησί.

Ξεκινήσαμε για τον δεύτερο σε μέγεθος οικισμό μετά την Απολλωνία. Ο Αρτεμώνας που χρωστά το όνομά του στη θεά Άρτεμη, βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του νησιού. Περπατήσαμε στα πλακόστρωτα σοκάκια του, απολαμβάνοντας τα καλοδιατηρημένα αρχοντικά  και τα κυκλαδίτικα σπιτάκια με τις λουλουδιασμένες αυλές. Τον Αύγουστο λειτουργεί κινηματογράφος με ελεύθερη είσοδο. Πριν φύγουμε, καθίσαμε στο παραδοσιακό καφενείο-μεζεδοπωλείο της Μαργαρίτας για καφέ, γλυκό και κουβεντούλα με τον παπά του χωριού. Μην το χάσετε με τίποτε.

Τελευταίος σταθμός της περιήγησής μας ήταν το Βαθύ. Το πανέμορφο λιμάνι με τη γνωστή παραλία του, χωμένο σε έναν απάνεμο κόλπο φημίζεται για τη γαλήνη του θαλάσσιου τοπίου και το καλό φαγητό. Έχει κρυστάλλινη θάλασσα, αλλά περιορισμένο χώρο για τους λουόμενους.  Η μονή των Ταξιαρχών του 16ου αιώνα που είναι χτισμένη στο δεξιό άκρο της μεγάλης παραλίας θα σας τραβήξει αμέσως την προσοχή. Ιδανικό σημείο για φωτογραφίες. Εδώ γνωρίσαμε και τον θρυλικό καπετάν Παναγιώτη που με το καΐκι του τον Άγιο Συμεών, έκανε το πρώτο δρομολόγιο από το λιμάνι Καμάρες προς το Βαθύ το 1970. Για πολλά χρόνια, εξυπηρετούσε τουρίστες με το δρομολόγιο Καμάρες-Βαθύ-Πλατύ Γιαλό- Χρυσοπηγή-Φάρο. Τότε δεν υπήρχε καν δρόμος.

Η συγκοινωνία ξεκίνησε το ΄95. Ο ξυπόλητος καπετάνιος (παρατσούκλι που του δόθηκε γιατί πάνω στο καΐκι του δεν φόραγε ποτέ παπούτσια) μας διηγήθηκε πολλές ιστορίες. Συνταξιούχος και αγρότης τώρα πια, ανησυχεί για δύο πράγματα. Μη γίνει το νησί γαλλική αποικία, γιατί αγοράζουν οικόπεδα πολλοί Γάλλοι και να μην κατασκευαστεί αεροδρόμιο και χάσει την αυθεντικότητα του.

Οι φημισμένες ταβέρνες του χωριού γίνονται πόλος έλξης των καλοφαγάδων. Ο συνδυασμός τοπικών συνταγών και εμβληματικών πιάτων έχουν αναδείξει τον τόπο σε γαστρονομικό προορισμό. Όπως λέει και ο συντάκτης Simon Busch από την εφημερίδα Daily Mail (σε αυτό το νησί μπορείς να φας σαν βασιλιάς και στη συνέχεια να περπατήσεις σε ονειρεμένα μονοπάτια.) 

Δοκιμάσαμε και προτείνουμε, κατσίκι κρασάτο, τυροκεφτέδες , κουνέλι ριγανάτο, μελιτζάνα με κιμά και φέτα, τυροπιτάκια και ρεβιθάδα. Μαζί με τον λογαριασμό έρχονται και υπέροχα αμυγδαλωτά. Μην τα αφήσετε αφάγωτα.

Η Σίφνος μπορεί να ικανοποιήσει όλα τα γούστα. Με τις ιστορικές εκκλησίες, τις εξαιρετικές παραλίες, τα πανέμορφα χωριά, τους φιλόξενους ανθρώπους, το καλό φαγητό και την αυθεντικότητα που ακόμη διατηρεί, είναι κάτι πολύ παραπάνω από έναν καλοκαιρινό νησιωτικό προορισμό.