Μια μικρή και ατίθαση σφήκα μαθαίνει να συλλέγει από τα λουλούδια μου, ταράσσοντας την ακίνητη ύλη του εγκλεισμού μου.


Εγώ για να της πω ευχαριστώ, για την συντροφιά, της έδωσα το μόνο που ξέρω… Μερικές φωτογραφίες, για όταν περάσουν τα χρόνια, να θυμάται τότε πως ήταν νέα.