Το νησί ήταν γνωστό από τον όμηρο ως το Νησί των Φαιάκων, του αγαπητού λαού τόσο των θεών όσο και των ανθρώπων… ‘Ενας λαός γνωστός για την φιλοξενία του και για την αγάπη που έτρεφε γι αυτόν ο Θεός της θάλασσας, Ποσειδώνας. Στα μέρη του εγκατέστησε τη νύφη Κόρκυρα όταν την απήγαγε, για αυτό έδωσε το όνομα της στο νησί όπου εκείνη γέννησε το γιο τους Φαίακα. Σύμφωνα με τον μύθο, ο Ποσειδώνας ερωτεύθηκε την όμορφη νύμφη, την απήγαγε και την έφερε στη σημερινή Κέρκυρα, που μέχρι τότε δεν είχε όνομα, και έδωσε στο νησί το όνομά της, «Κόρκυρα». Κι απο τον καρπό του έρωτα τους, πήραν στη συνέχεια το όνομά τους οι κάτοικοι του νησιού, Φαίακες

Η Κέρκυρα, στο βορειοδυτικό κομμάτι Ελλάδας, μέσα στο Ιόνιο πέλαγος, κοντά στην Αδριατική, τόσο κοντά στην ηπειρωτική Ελλάδα όσο και στην Αλβανία αλλά και στην Ιταλία. Με τις δύο κορυφές της να περικλείουν αιώνες ιστορίας.  Από την προϊστορική περίοδο, στη βυζαντινή και ρωμαϊκή αυτοκρατορία , στη παραχώρηση της στους Γάλλους , στην ιταλική κατοχή , στη ναζιστική κατοχή μέχρι την απελευθέρωση.

Η πόλη της Κέρκυρας έχει έντονα βενετσιάνικα στοιχεία αλλά και πολλές επιρροές από την Αγγλία και την Γαλλία. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο πως έχει τόσες πολλές καθολικές εκκλησίες αλλά και μοναστήρια χωρίς παρόλα αυτά να απουσιάζουν οι ορθόδοξες , με πρώτη και καλύτερη του Αγίου Σπυρίδωνα του προστάτη του νησιού, αλλά και τα ξωκλήσια.

Τα σοκάκια της Κέρκυρας και οι πλακόστρωτοι δρόμοι της όπως ακριβώς τα απολαύσαμε μέσα από τις ελληνικές ταινίες, της Ρένας Βλαχοπούλου. Τα παλιά σπίτια μέσα στην πόλη,  τα τείχη και τα αξιοθέατα που εισβάλουν …μέσα της, ακόμη και στην πλατεία αλλά και σε κάθε γωνία του δρόμου, μας ταξιδεύουν στο παρελθόν. Το παλαιό και το νέο φρούριο στέκει αγέρωχο ψηλά από ψηλά.

Σχεδόν σε κάθε γωνία της Κέρκυρα προβάλει και ένα άγαλμα, μια καμάρα ή ένα κανόνι. Ιδίως στην περιοχή «Κανόνι» που μαζί με την εξαιρετική θέα που μας προσφέρει μας χαρίζει ταυτόχρονα και αρκετό πράσινο με δροσιά και αεράκι.

Η βόλτα στο λιμάνι πάνω στο πλακόστρωτο μέσα από τα τείχη και τις καμάρες δίπλα στη θάλασσα ηρεμεί ακόμη και τους πιο “ταραγμένους”. Ειδικά όσα μαγαζιά ή εστιατόρια είναι εκεί μας χαρίζουν εκτός από απολαυστικό θέαμα και έντονη ενέργεια και υπέροχες γεύσεις.

Οι περίπατοι στην πλατεία των Λιστών (far el liston σημαίνει “να περπατάς τριγύρω από την πλατεία” ενώ liston είναι το πλακόστρωτο και αναφέρεται στις μεγάλες μαρμάρινες πλάκες που χρησιμοποιούνται για την πεζοδρόμηση των δρόμων) δίπλα στις μοντέρνες καφετέριες, ενώ ταυτόχρονα αποτελεί ένα άριστο παράδειγμα από την αρχιτεκτονική της ναπολεόντιας περιόδου όταν η Κέρκυρα ήταν υπό την κατοχή των Γάλλων για αυτό μας μαγεύει ενώ μας ταξιδεύει ξανά στο παρελθόν.

Ένα από τα αξιοθέατα που έχουν σημαδέψει το νησί δεν είναι άλλο από το «Αχίλλειον», το παλάτι της πριγκίπισσας Σίσσυς, μια από τις γνωστότερες βασιλικές επαύλεις στην Ευρώπη. Η έπαυλη αυτή σχεδιάστηκε από τους Ιταλούς αρχιτέκτονες με επόπτη τον πρόξενο της Αυστρίας στην Κέρκυρα Αlexander Warssderg στην αρχή και μετά τον θάνατό του τον βαρώνο Von Bucowitz, σε πομπηιανό ρυθμό και χτίστηκε το 1890 με εξ ολοκλήρου δαπάνη της αυτοκράτειρας Ελισάβετ της Αυστρίας, η οποία λόγω της ευαίσθητης υγείας της ζήτησε την οικοδόμησή της. Βρίσκεται στον οικισμό Γαστούρι, περίπου 10 χλμ. από την πόλη της Κέρκυρας.

Την έπαυλη την αφιέρωσε στον Αχιλλέα, απ’ όπου και το όνομα της, ενώ το παλάτι μετά το θάνατο της (το 1898) αγοράστηκε από τον αυτοκράτορα της Γερμανίας Γουλιέλμος Β΄ (γνωστός και ως «Κάιζερ»)  ο οποίος το επισκεπτόταν συχνά λόγω της ιδιαίτερης συμπάθειας που έτρεφε για τον ελληνικό πολιτισμό. Μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο η ιδιοκτησία της έπαυλης πέρασε στο ελληνικό δημόσιο και υπήρξε παρατημένη μέχρι το 1962 όπου άρχισε να λειτουργεί ως καζίνο προκειμένου να γίνει εφάμιλλο του Μονακό, κάτι το όποιο θα πρόσφερε μεγάλη ανάπτυξη στο νησί. Το καζίνο λειτούργησε με κάποιες μικροδιακοπές ως το 1981 όποτε έκλεισε λόγω της πολιτικής κατάστασης, ενώ από το 1984 επαναλειτούργησε υπό τη διεύθυνση του ΕΟΤ σαν μουσείου.

Η έπαυλη έχει δύο ορόφους και τεράστιους προαύλιους χώρους. Είναι γεμάτο με αρχαιοελληνικά αγάλματα, τοιχογραφίες και περιστύλια τόσο εντός όσο και εκτός. Τα έπιπλα είναι εξαιρετικά διατηρημένα και τοποθετημένα σχεδόν όπως ήταν και στο παρελθόν. Από κάθε τοίχο ξεπηδούν εικόνες της νεότερης ιστορίας. Οι πολυτελείς καθρέφτες και τα ανάκλιντρα μας δίνουν μια αίσθηση της βασιλικής καθημερινότητας.

Ο εξωτερικός χώρος είναι γεμάτος μπουκαμβίλιες και φοίνικες. Από τα αγάλματα που υπάρχουν στο Αχίλλειο δύο είναι αυτά που ξεχωρίζουν και το κάνουν γνωστό. Πρόκειται για δυο αγάλματα του Αχιλλέα, ένα το οποίο αγόρασε η βασίλισσα Ελισάβετ, το χάλκινο άγαλμα του Θνήσκων Αχιλλεύς και ένα δεύτερο το οποίο παρήγγειλε ο Κάιζερ, το οποίο παριστάνει πάλι τον Αχιλλέα κι έχει ύψος 15 μέτρα.

Είναι αδιαμφισβήτητο ότι μια επίσκεψη στο Αχίλλειο θα μείνει αξέχαστη στη μνήμη μας, προκαλώντας ποικίλα συναισθήματα.

Επιπλέον, λόγω της αγάπης που έτρεφε ο Καίζερ για τον ελληνικό χώρο και ειδικά για το νησί της Κέρκυρας, το επισκεπτόταν πολύ συχνά. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο όπου είχε και το δικό του προσωπικό παρατηρητήριο. Βρίσκεται στην κορυφή του Πέλεκα και έχει 270 μέτρα ύψος από τη θάλασσα και παρέχει εκπληκτική θέα. Φημολογείται πως ο Κάιζερ έφτιαξε το παρατηρητήριο για να απομακρύνεται από τον κόσμο να στοχάζεται μόνος του. Το καταπράσινο τοπίο και το ατελείωτο γαλάζιο του Ιονίου πελάγους δικαιώνει την επιλογή του.

Φυσικά, εκτός από τα μνημεία, τις εκκλησίες, τα αξιοθέατα, τα σοκάκια, τις γραφικές γωνίες, τους καλοσυνάτους ντόπιους με την χαριτωμένη κερκυραϊκή προφορά, τα μουσεία, την Πινακοθήκη, τα κλασσικά κτήρια που στεγάζουν υπηρεσίες (όπως η Ιονική τράπεζα) ή σπίτια στη Κέρκυρα, όπως στα περισσότερα μέρη της Ελλάδας, μπορούμε να βρούμε εξαιρετικές παραλίες που καλύπτουν όλα τα γούστα. Από βραχώδεις παραλίες όπως «la grotta beach», με ψηλή αμμουδιά μέσα σε κολπίσκους όπως η παραλία της Παλαιοκαστρίτσας μέχρι παραλίες με άργιλο όπως στο Σιδάρι με το περίφημο κανάλι του έρωτα. Ακόμη και τη λιμνοθάλασσα των Κορισσίων πάνω σε μια λεπτή λωρίδα στεριάς γεμάτη αμμόλοφους στο δυτικό άκρο του νησιού, όπου αποτελεί προστατευόμενη περιοχή της natura. Σε κοντινή απόσταση η παραλία του Χαλικούνα που χαρίζει στο μάτι ένα γαλάζιο δίχως τέλος. Τα νερά της Κέρκυρας είναι δροσερά και κρυστάλλινα αλλά αξίζουν αρκετές βουτιές παρέχοντας μια εξαιρετική εμπειρία.

Επίσης, όπως στους περισσότερους τουριστικούς προορισμούς , οι γευστικές επιλογές είναι αμέτρητες. Τα παραδοσιακά εδέσματα του νησιού, όπως το σοφρίτο, η παστιτσάδα , οι τιγανίες ή τιγανήτες όπως αποκαλούν οι ντόπιοι του λουκουμάδες ξετρελαίνουν τους επισκέπτες. Όπως ακριβώς συμβαίνει και με τα ποτά, το λεμοντσελό και το κουμκουάτ. Βέβαια, υπάρχουν κι άλλες επιλογές τόσο φαγητού όσο και ποτού. Εεκτός από τα γνωστά ελληνικά φαγητά υπάρχουν αρκετά ιταλικά εστιατόρια αλλά και ταβέρνες για θαλασσινά ή κρέας που καλύπτουν όλες τις προτιμήσεις. Σε όλες τις περιοχές του νησιού το φαγητό είναι εξαιρετικό και σίγουρα αξίζει.

Ποιος δεν θα ήθελε να απολαύσει ένα γεύμα μέσα στη πόλη της Κέρκυρας ή δίπλα στη θάλασσα με θέα το πέλαγος ή δίπλα στα τείχη;