Εμπρός, Άμμες ποκ΄ ήμες άλκιμοι νεανίαι και ακολουθούν εκείνοι-ες που Άμμες δε γ΄ ειμέν, αι δε λης πείραν λάβε!

Ή έτσι θα μπορούσε να είναι ή τέλος πάντων, έτσι είναι εάν έτσι νομίζεις.

Μα τα πράγματα δεν είναι πάντα όπως μας βολεύουν, πολύ περισσότερο, δεν είναι έτσι όπως τα θέλουμε και σίγουρα δεν είναι όπως δείχνουν.

Παρέλαση λοιπόν, μία ακόμα φορά και μία φορά ακόμα, οι απόψεις διίστανται. Να γίνονται οι παρελάσεις ή να μην γίνονται;;;

Είναι κατάλοιπα απολυταρχικών καθεστώτων οι παρελάσεις ή είναι δείγμα ευγνωμοσύνης σε εκείνους που θυσιάστηκαν για τα ιδανικά;;;

 Ένα είναι σίγουρο, η παρέλαση δεν θα έπρεπε να είναι χαιρετούρες ή ακόμα περισσότερο, απόδοση …τιμών προς τους επισήμους.

Η παρέλαση είναι Χορός και μνημόσυνο ταυτόχρονα.

Βέβαια οι εξουσίες με όποιο πρόσωπο, έφεραν και αυτή την ενέργεια στα μέτρα τους. Παρελάσεις για να δείξουμε τα όπλα μας, παρελάσεις για να φοβηθεί ο εχθρός, παρελάσεις για να αποκτήσουν υπόσταση άτομα που δεν θα γύριζες ποτέ σου να κοιτάξεις.

Όμως εάν κάποιος θέλει να δει την αλήθεια, δεν έχει παρά να μείνει μισή ώρα μετά το …πέρας των εκδηλώσεων.

Τότε θα διαπιστώσει το πόσο υποκριτές είμαστε και πως όλα γίνονται για το “για το θεαθήναι”.