Χιούμορ ή ασπίδα προστασίας; Μια ανάγκη, ίσως, δημιουργίας “δεσμών” με το παρελθόν;

Όποιος κι αν είναι ο λόγος, σύγχρονοι καλλιτέχνες “παίζουν” με μεγάλους πίνακες που συνέδεσαν την δημιουργία τους με την παγκόσμια ιστορία ανά τους αιώνες και έγιναν σημείο αναφοράς και τους ανανεώνουν σε ένα “κακόγουστο”, τις περισσότερες φορές, ριμέικ, λόγω της πανδημίας.

Η τέχνη ήταν έτσι κι αλλιώς πάντα πανταχού παρούσα στις κρίσεις, για να δώσει δύναμη και αποθέματα μέσα από τον πανανθρώπινο χαρακτήρα της.

Για μια ακόμη φορά λοιπόν… Ο ιός προστάζει και η τέχνη απαντά.

Μπορεί στην παρούσα φάση “παρωδείται” λίγο, αλλά είναι για καλό σκοπό.

Κι αν ο Θεός στη “Δημιουργία του Αδάμ” φοράει γάντια κουζίνας και οι “Μeninas” μπουρνούζια μπάνιου, το μπαρ του Χόπερ, έχει τουλάχιστον ακόμη θαμώνες…

Συγνώμη Ντα Βίντσι, Ντεγκά και Ραφαέλ κ.λ.π. Στα χρόνια του ιού η τέχνη σας ξαναγεννιέται.

Στην Ισπανία, τις τελευταίες μέρες ανέσυραν τα έργα του δικού τους καλλιτέχνη Χοσέ Μανουέλ Μπαγεστέρ, όπως τον “Μυστικό Δείπνο” του Νταβίντσι, χωρίς τους μαθητές, για να μιλήσουν για “την κοινωνική απόσταση” στα χρόνια του ιού.

Έργα που ο ίδιος είχε φιλοτεχνήσει αρκετά χρόνια πριν… «Ένα από τα πλέον σαφή θέματα σε αυτή τη σειρά είναι ο τρόπος με τον οποίον μπορούμε να κατανοήσουμε την τέχνη από την οπτική γωνία κάθε ιστορικής περιόδου. Η οποία έχει έναν μοναδικό τρόπο να βλέπει και να κατανοεί την πραγματικότητα που μοιράζονται οι καλλιτέχνες, που αναπτύσσουν τη δημιουργικότητά τους μέσα στις αξίες της κάθε περιόδου, και συνδέονται με ιδέες και καθολικές αρχές, απλωμένες στον χρόνο», είχε πει τότε.

Τώρα τα έργα του κάνουν “καριέρα” στο διαδίκτυο, την ώρα που η κοινωνική απόσταση είναι μια πραγματικότητα σε όλο τον πλανήτη, άγνωστο για πόσο.

Για μια ακόμη φορά λοιπόν η τέχνη αγγίζει και ακουμπά τον ανθρώπινο πόνο, με τις δικές της ιαματικές ικανότητες.