Όταν ήμουνα πιτσιρικάς ήθελα πολύ να είχα μία καλή φωτογραφική μηχανή αλλά οι εποχές δεν επέτρεπαν κάτι τέτοιο. Κάποια στιγμή, λίγο μετά τα μέσα της δεκαετίας του ’70 ένας ξάδερφος ήρθε με μια τηλεμετρική φωτογραφική μηχανή, Yashica την έλεγαν. Ιαπωνική, το αντίπαλο δέος της Leica.

Του την είχε φέρει ένας ναυτικός, την αγόρασε φτηνά όπως έλεγε αλλά δεν ήξερε να τη χειριστεί. Οπότε για να ευχαριστήσει τον πιτσιρικά (μάλλον θα έτρεχαν τα σάλια μου) μου είπε “Κάνε μία βόλτα να βγάλεις ένα φιλμ για να δούμε τι ψάρια πιάνεις”.

Με ευλάβεια την πήρα στα χέρια μου κι έκανα μία βόλτα στο κέντρο των Χανίων. Προσπάθησα να εφαρμόσω όλα τα θεωρητικά που ήξερα για τη φωτογραφία, φωτογραφίζοντας κάποια κατά τη γνώμη μου ενδιαφέροντα θέματα. Όταν τελείωσα γύρισα και του είπα να βγάλει το φιλμ γιατί εγώ δεν ήθελα να κάνω πειράματα με την ξένη μηχανή.

Αυτός χαμογέλασε μάλλον ειρωνικά, πάτησε διάφορα κουμπάκια και …άνοιξε την πόρτα που προφυλάσσει το φιλμ από το φως. Για μερικά κλάσματα του δευτερολέπτου έβλεπα το φιλμ να καίγεται από το φως του ήλιου καταστρέφοντας όλα μου τα “όνειρα” (έτσι νόμιζα τότε). Έκλεισα γρήγορα το πορτάκι της μηχανής και σχεδόν κλαίγοντας την πήγα στο Φαντάκη. Αυτός την κοίταξε για λίγο (η Yashica δεν ήταν ένα μοντέλο που θα μπορούσες να αγοράσεις στα Χανιά) μετά πάτησε ένα κουμπί απελευθέρωσης του φίλμ το μάζεψε και το έβγαλε… τον παρακάλεσα να το εμφανίσει μήπως και έχει σωθεί έστω και μία φωτογραφία …μου λέει “θα σου κάνω τη χάρη, αν και δεν πιστεύω να γίνει τίποτα”.


Τελικά είχαν σωθεί περίπου δυο φωτογραφίες. Η μία είναι αυτή που βλέπετε, η άλλη είχε σαν θέμα τον κόσμο ο οποίος συγκεντρωνόταν (τότε) στο μεγάλο ταμπλό που ήταν μπροστά στην κεντρική πύλη της αγοράς και ενημέρωνε για τα μνημόσυνα της Κυριακής. Στο βάθος τα κινηματογραφικά ταμπλό χωρίς κόσμο (από τότε ήταν κεντρικό πολιτιστικό γεγονός τα μνημόσυνα αλλά αυτό το κατάλαβα αργότερα)…

Τις τύπωσε και μου τις έδωσε “είναι πολύ καλή μηχανή , την άλλη φορά να προσέχεις” μου είπε χωρίς να μου πάρει χρήματα “κρίμα… πρέπει να είχες όμορφα καρέ”, μου είπε καθώς έφευγα.

Από τότε πάντα έχω μία αγωνία μέχρι να δω το τελικό αποτέλεσμα. Όλοι μου λένε ότι είναι η δημιουργική αγωνία του καλλιτέχνη…
Εγώ όμως ξέρω ότι είναι η αγωνία του πιτσιρικά που του κατέστρεψαν τις φωτογραφίες.