Καληνύχτα
Με τη φωνή που χαϊδεύει τον φόβο,
Απαλύνει τη μοναξιά
Του αγάλματος στην σκουριασμένη πύλη
Την αγριάδα της ματαίωσης
Στην άσφαλτο
Τα κρούσματα της μέρας που αστόχησε
Τη φασαρία της αγχόνης στους δρόμους της πόλης
Ό,τι χαράχτηκε και σήμερα με μαχαίρι στη μνήμη
Ας το πάρει το σκοτάδι
Αύριο πάλι
Θα αναζητήσω την ελπίδα
Κι ας μη με πιστεύει
Κανείς
Και δεν έχει τέλος τούτη η παρτίδα