Μέρες που είναι…  χρόνια που είναι, αιώνες που είναι… Ανθρώπινες ψυχές καταφτάνουν καθημερινά στα νησιά μας για να γλυτώσουν, να επιβιώσουν κι όσοι τα καταφέρνουν τελικά να πατήσουν στεριά, ζουν έτσι!!!

Στοιβαγμένοι σαν τα ποντίκια σε ανύπαρκτες υποδομές, μέσα στις λάσπες και τις αρρώστιες, αντιμετωπίζοντας  το ρατσισμό, την άρνηση, την αντίδραση, την αδιαφορία, σαν να έφταιξαν. Σαν να ήρθαν να πάρουν κάτι που δεν τους ανήκει. Σαν να επέλεξαν αυτόν τον τόπο.

ΟΧΙ.  Δεν είχαν καμιά επιλογή και δεν έχουν καμία. Μόνο να περιμένουν στωικά τη μοίρα τους, για την οποία αποφασίζουν άλλοι.

Σύμφωνα με την τελευταία καταμέτρηση, οι πρόσφυγες και οι μετανάστες στα νησιά του Βορείου Αιγαίου έσπασαν το φράγμα των 40.000. ‘Ενας αριθμός που ξεπερνάει ακόμη και τις πιο δυσοίωνες προβλέψεις:

Την 1η Δεκεμβρίου ο αριθμός ήταν 39.162,
την 1η Νοέμβρη 35.477,
την 1η Οκτώβρη 30,644,
την 1η Σεπτέμβρη 24.735,
την 1η Αυγούστου 19.746 και
την 1η Ιουλίου 17.198.

Στις βασικές δομές των νησιών, η κατάσταση έχει ως εξής:

Μόρια Λέσβος: 17.330 διαμένοντες με χωρητικότητα 3.000.
ΚΥΤ Χίου: 5.682 διαμένοντες με χωρητικότητα 1.014.
ΚΥΤ Σάμου: 7.502 διαμένοντες με χωρητικότητα 644.
ΚΥΤ Λέρου: 2.273 με χωρητικότητα 860.
ΚΥΤ Κω: 3.913 διαμένοντες με χωρητικότητα 816.

Και οι βάρκες συνεχίζουν να έρχονται!!!

Οι εικόνες όπως τις κατέγραψε η ματιά του δημοσιογράφου Ζήση Μούσιου, μιλούν από μόνες τους. Σε κάθε νησί, τα ίδια ζοφερά πλάνα…

ΣΑΜΟΣ

ΧΙΟΣ

ΛΕΣΒΟΣ