ΚΑΠΟΤΕ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ

patra
ΗΠάτρα, αν και έπαθε ζημιά από την άναρχη δόμηση, έχει κρατήσει γωνίες από την παλιά εποχή. Καλύτερο παράδειγμα το παλιό Νοσοκομείο που διακρίνεται και στο τέλος της ταινίας “Λατέρνα, Φτώχεια και Φιλότιμο”.

Θυμάμαι μικρός, το 1981, το φουγάρο της εταιρίας αναψυκτικών “Μάμμος”. Τα αστικά λεωφορεία είχαν ελληνικά αμαξώματα, της Βιαμαξ και του ντόπιου Μπουχάγιερ. Στο λιμάνι πολλά πλοία ήταν κατασκευασμένα στο Πέραμα.Υπήρχε η ΒΕΣΟ, ο Λαδόπουλος, η Πειραϊκή Πατραϊκή και οι Μύλοι Αγίου Γεωργίου. Θυμάμαι τα φορτηγά που φόρτωναν το αλεύρι που έπεφτε μέσα από τους μεταλλικούς αγωγούς στην καρότσα. Θυμάμαι που οι άνθρωποι κάνανε ακόμα μπάνιο στις παραλίες της πόλης ακόμα και δίπλα από τον Ταρσανά, τότε που στον Πατραϊκό έβλεπες ακόμα δελφίνια.patra_1

Σήμερα όλα αυτά έχουν τελειώσει. Δεν υπάρχουν πια βιομηχανίες, τα Λεωφορεία είναι μεταχειρισμένα από την Γερμανία , κανείς δεν κάνει μπάνιο στην Πάτρα, τα νερά είναι μολυσμένα. Το κτήριο του Μάμμου έχει σχεδόν καταρρεύσει και έχει μείνει μόνο η καπνοδόχος.Τα όμορφα κτήρια του λιμανιού και οι αποθήκες έχουν πια άλλη χρήση.Τα νεοκλασσικά μένουν μόνο να θυμίζουν το παρελθόν, πνιγμένα από τα παράνομα διπλοπαρκαρισμένα οχήματα των συμπατριωτών μας.

Ήταν πριν 15 περίπου χρόνια, Ιούλιος, όταν είπα να τραβήξω μερικές φωτογραφίες στην βιομηχανική περιοχή – φάντασμα της Πάτρας. Προχωρώντας προς την ακτή Δυμαίων θυμήθηκα ότι μέχρι το ’80 οι λουόμενοι έκαναν στην περιοχή λασπόλουτρα. Σήμερα είναι το νέο Λιμάνι εκεί, η ακτή δεν υπάρχει πια.

Οι φωτογραφίες είναι με φιλμ, τότε δεν υπήρχαν ψηφιακές μηχανές, κάτι που προσθέτει στην ρετρό χαρακτήρα του θέματος. Τα κτήρια έχουν τις δικές τους ιστορίες και κουτσομπολιά που οι παλιοί Πατρινοί ξέρουν. Για θαλασσοδάνεια, για τον βιομήχανο που του τα έφαγε μια γνωστή ηθοποιός για ανέργους, αλλά και για της εποχές της ακμής που τα εργοστάσια ήταν γεμάτα από χιλιάδες εργάτες. Κάπου εκεί είναι και οι βίλες των κάποτε πλουσίων που πολλές από αυτές είναι σήμερα άδειες.patra_2

Το τοπίο όμως είναι τόσο ενδιαφέρον που ξεχνάω τις παλιές ιστορίες. Κοιτάω τα κτίρια, παλιά, με μπαλώματα, με ανεξήγητες κατασκευές, με σκουριασμένα κιγκλιδώματα, σωληνώσεις που δεν οδηγούν πουθενά. Σπασμένα τζάμια, παραπήγματα φτιαγμένα με ελλενίτ και μια αίσθηση ότι κάθεσαι μπροστά σε μια τηλεόραση που δείχνει μια παγωμένη εικόνα. Προσπαθώ να σκεφτώ πως θα ήταν η περιοχή αυτή την εποχή της ακμής. Σήμερα πολλά μέρη των κτιρίων αυτών έχουν γίνει εκθεσιακά κέντρα ή έχουν βρει άλλη χρήση.

Την περιοχή αυτή μπορείτε να την δείτε στα αριστερά σας πηγαίνοντας στο νέο λιμάνι της Πάτρας, λίγο μετά τον Άγιο Ανδρέα. Όσο για τον Ταρσανά της Τερψιθέας είναι ακόμα στην θέση του.

Κάποια πράγματα αντέχουν στον χρόνο.patra_3

Tags από το άρθρο
, ,
Κείμενο / Φωτό
More from Κώστας Κουφογιώργος

TO MAΚΡΥ ΤΑΞΙΔΙ ΤΩΝ ΠΑΠΑΓΑΛΩΝ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ

Καμιά φορά δεν πας εσύ σε εξωτικό προορισμό, αλλά έρχεται ο εξωτικός...
Δείτε περισσότερα